یا عزیز

درخت ها شاهدند

پیر شدن دیوارهای این کوچه را.

و پای فرسودگی شان بزرگ شدند.

و دیوارها حکایت روزمرگی آدمهایی را به دوش می کشند

که زمانی ساکنان این خانه ها بودند..

آههــــــــــــ.......پاییز

لبریز دلتنگی ست..

تشکر از

عاطفه ی جانم

زهرای عزیزم

و فاطمه بانوی گلم

این روزا،بار این خونه رو دوش مهربونیای شماست...اگه نباشید می میره...یه دنیا ممنونم..دوستتون دارم

یک لحظه... لطفا...